Głową do przodu
Producent nazywa to rozwiązanie Apex Position. Kierowca nie siedzi odchylony za przednią osią, tylko pochyla tułów do przodu, opiera się na specjalnych podporach, a ugiętymi nogami sięga do pedałów przesuniętych do tyłu – trochę jak na motocyklu sportowym. Ma to dać lepszą widoczność, mocniejsze odczuwanie przeciążeń i dokładniejsze wyczucie położenia auta na torze. Według symulacji producenta na jednym z zakrętów Silverstone kierowca widzi 3,2 razy więcej toru niż w dziesięciu innych hipersamochodach i autach torowych.
V10 od Judda
Za plecami kierowcy ma pracować wolnossący silnik V10 o pojemności 5,5 l od firmy Judd, znanej z motorsportu. Docelowo ma generować 800 KM przy 9000 obr./min i 700 Nm. Napęd na tylne koła trafi przez 6-biegową sekwencyjną skrzynię Hewland. Auto ma powstać wokół monokoku z włókna węglowego, a jego masa na sucho ma wynosić 1100 kg. Prędkość maksymalna ma sięgać 330 km/h.
Tylko na tor
Kwestię homologacji drogowej producent rozwiązał po swojemu – ONE ma być autem wyłącznie torowym. Na razie istnieje jako makieta, a samą pozycję za kierownicą sprawdzono na jeżdżącym prototypie testowym. Prototyp gotowego auta ma powstać w 2028 roku, a produkcja ruszyć w 2030. Sanrivatti powstało w 2024 roku, a jego założycielem jest urodzony w Urugwaju inżynier Santiago Sánchez Rivero. Ceny ani liczby egzemplarzy nie podano.
Wyróżnik czy przewaga?
Trudno ocenić, czy nietypowa pozycja to realna przewaga, czy przede wszystkim sposób na wyróżnienie się w segmencie, w którym niełatwo o coś nowego. Zalety na razie potwierdzają tylko symulacje producenta. ONE stoi w rozkroku między samochodem a motocyklem, a większość amatorów jazdy po torze woli chyba jednak siedzieć tradycyjnie. Może zainteresować kolekcjonerów, którzy szukają aut naprawdę niespotykanych, ale to debiut marki, która niczego jeszcze nie sprzedała. Czy pomysł się obroni, okaże się dopiero w praktyce. Na odpowiedź trzeba poczekać – najlepiej na siedząco.
Zobacz także: